اینترنت اشیا

اینترنت اشیا چیست؟

کِوین اَشتون، ایده اینترنت اشیا را در سال 1999 مطرح کرد.

ایده اضافه کردن حسگرهای مختلف و هوشمند کردن اشیا، اولین بار در دهه 1980 و 1990 مطرح شد. طرح‌ها و پروژه‌های اولیه را که کنار بگذاریم، روند توسعه در این زمینه بسیار کند بود. دلیلش هم این بوده که تکنولوژی، هنوز آماده نبوده است.

پردازنده‌های ارزان با قدرت کافی، پیش از اینکه مقرون به صرفه شوند نیز برای متصل کردن میلیاردها دستگاه لازم بوند. استفاده از برچسب‌های RFID بخشی از این مشکل را برطرف کرد. برچسب‌های RFID، چیپ‌های کم مصرفی هستند که می‌توانند امکان برقراری ارتباط بی‌سیم را فراهم کنند. قدم دیگر برای بهره‌مندی از اینترنت اشیا، استفاده از IPv6 است. این استاندارد جدید، تعداد آی‌پی‌های لازم برای تمامی دستگاه‌های اینترنت اشیا را فراهم می‌کند.

به لطف وجود تراشه های رایانه ای بسیار ارزان و همه گیر بودن شبکه های بی سیم، می توان هر چیزی را از جسمی به اندازه یک قرص تا اندازه یک هواپیما به بخشی از اینترنت اشیاء تبدیل کرد. اتصال اشیاء مختلف به اینترنت و افزودن سنسورها به آنها سطحی از هوش دیجیتالی را به دستگاه ها اضافه می کند و آنها را قادر می سازد بدون دخالت انسان، داده ها را در لحظه ارسال کنند. اینترنت اشیاء باعث می شود که دنیای اطراف شما باهوش تر و پاسخگوتر باشد و جهان دیجیتال و فیزیکی را با هم ادغام کند.

در مفهوم عام اینترنت اشیا (IoT) شامل هر چیزی است که به اینترنت متصل می‌شود. به طور کلی اینترنت اشیا به مفهومی اشاره دارد که در آن قابلیت اتصال به شبکه و دریافت و ارسال داده‌ها، به اشیا، سنسورها و ابزار اطرافمان نیز تعمیم می‌یابد. اینترنت اشیا (IoT) در حقیقت نسخه تکامل‌یافته فناوری‌های ماشین به ماشین (M2M) است که امکان اتصال تعداد زیادی از دستگاه‌ها به فضای ابری(Cloud) و مدیریت و جمع‌آوری داده‌های آن‌ها را فراهم می کند.

امروزه به لطف پردازنده‌های ارزان و  شبکه‌های بی‌سیم، می‌توان هرچیزی را به اینترنت متصل کرد. با این کار، وسیله مورد نظر هوشمند می‌شود؛ به این معنی که می‌تواند بدون دخالت مستقیم انسان کار خاصی انجام دهد و دنیاهای فیزیکی و دیجیتال را با هم ادغام کند.

امنیت اینترنت اشیاء

امنیت یکی از بزرگترین مسائل اینترنت اشیاء است. سنسورها در بسیاری از موارد داده های بسیار حساسی را جمع آوری می کنند به عنوان مثال آنچه شما در خانه خود می گویید و انجام می دهید. حفظ امنیت برای جلب اعتماد مصرف کننده حیاتی است، اما تاکنون در خصوص امنیت، اینترنت اشیاء بسیار ضعیف عمل کرده است. در بسیاری از دستگاه های اینترنت اشیاء به اصول امنیتی، مانند رمزگذاری داده ها در حین انتقال بسیار کم فکر شده است.

اینترنت اشیاء پل ارتباطی بین دنیای دیجیتال و دنیای فیزیکی را به وجود می آورد، لذا هک شدن دستگاه های دیجیتالی می تواند عواقب خطرناکی در دنیای واقعی داشته باشد. هک شدن سنسورهای کنترل کننده دما در یک نیروگاه می تواند اپراتورها را برای تصمیم گیری فاجعه بار فریب دهد. حتی کنترل اتومبیل بدون راننده نیز می تواند منجر به فاجعه شود.

اینترنت اشیاء و خانه های هوشمند

خانه هوشمند جایی است که اشیاء مجهز به اینترنت

با یکدیگر در ارتباط هستند. این مبحث یکی از بخش هایی است که شرکت های بزرگ فناوری (به ویژه آمازون، گوگل و اپل) با یکدیگر سخت رقابت می کنند. بلندگوهای هوشمند Amazon’s Echo را می توان از بارزترین اشیاء در خانه های هوشمند برشمرد، اما در این خانه ها گجت های هوشمند، لامپ، دوربین، ترموستات، یخچال هوشمند و بسیاری موارد به ظاهر ساده دیگر نیز وجود دارد. علاوه بر اینکه ممکن است استفاده از گجت ها برایتان جالب باشد، جنبه مهم تری نیز برای برنامه های خانه هوشمند وجود دارد.

اینترنت اشیاء و شهرهای هوشمند

با گسترش تعداد زیادی حسگر بر روی یک شهر، افراد تصمیم گیرنده و برنامه ریز می توانند در لحظه درک بهتری از رخداد ها داشته باشند. در نتیجه، پروژه های شهرهای هوشمند یکی از کاربردهای اصلی اینترنت اشیاء است. شهرها در حال حاضر مقدار زیادی داده (از دوربین های امنیتی و حسگرهای محیطی) تولید می کنند و از قبل دارای شبکه های بزرگ و زیرساخت قوی هستند (مانند آنهایی که چراغ های راهنمایی را کنترل می کنند).

توانایی درک بهتر عملکرد شهر می تواند به افراد برنامه ریز اجازه دهد تغییرات مناسبی ایجاد کرده و نحوه بهبود زندگی ساکنان شهر را کنترل کنند. شرکت های بزرگ فناوری، پروژه های شهرهای هوشمند را به عنوان یک منطقه بالقوه می دانند و اپراتورهای تلفن همراه و شرکت های فعال در زمینه شبکه  امروزه بیشتر خود را درگیر مشارکت در این پروژه ها می کنند.

اینترنت اشیاء چه فوایدی برای فضای کسب و کار و بازار می تواند داشته باشد؟

کسب و کار وابسته به اینترنت اشیا بر پایه‌ ایده‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری به صورت تولید محصول یا خدمات خواهد بود. بسته به نوع ایده می‌توان از بسترهای سخت‌افزاری موجود کمک گرفت یا بستری را طراحی و ایجاد کرد. اگرچه ارتباط شرط اصلی این فرایند است اما الزاما همه ایده‌ها نیاز به خلق ساختار اختصاصی نیستند. مثلا یک برنامه هوشمند که بتواند با ارزیابی نوعی از تصاویر وارد شده تحلیل‌های خاصی را ارائه کرده و بر اساس آن فرایندی را اجرا کند بخش زیادی از فرایند اجرایی خود را از طریق فناوری موجود مثل شبکه WiFi یا بلوتوث اجرایی خواهد کرد.

تولید کنندگان در حال حاضر به اجزای محصولات خود سنسورهایی را متصل می‌کنند تا بتوانند داده‌های مربوط به نحوه عملکرد را به شما منتقل کنند. این می تواند به شرکتها کمک کند تا در صورت خرابی یک اجزا و تعویض، آن را قبل از اینکه به کسب و کار آسیب برساند شناسایی کنند. شرکت ها همچنین می توانند از داده های تولید شده توسط این سنسورها برای کارآمد تر کردن سیستم ها و زنجیره های تأمین آنها استفاده کنند، زیرا آنها درمورد آنچه واقعاً اتفاق می‌افتد، اطلاعات بسیار دقیق‌تری خواهند داشت.

اینترنت اشیاء چه مزایایی برای مصرف کنندگان دارد ؟

اینترنت اشیاء کمک می کند که سروصدای محیط منازل، دفاتر و وسایل نقلیه را کاهش دهید. به کمک بلندگوهای هوشمند مانند Amazon Echo و Googlehome می توانید موسیقی پخش کنید، اخبار گوش دهید، خرید اینترنتی انجام دهید و یا حتی کتاب صوتی بخوانید، گزارش وضعیت آب و هوا و ترافیک را بررسی نمایید، تایمر و آلارم تنظیم نمایید. سیستم های حفاظتی هوشمند مانند دوربین های مدار بسته به شما کمک می کنند که بتوانید به آسانی هر آنچه در داخل و یا خارج منزل اتفاق می افتد یا صدا ها، رفت و آمد ها را مشاهده و بازبینی نمایید. همچنین، ترموستات های هوشمند می توانند به شما کمک کنند تا خانه های خود را در مسیر بازگشت به منزل، گرم کنید و لامپ های هوشمند باعث می شوند حتی در زمانی که در خانه نیستید، اینطور به نظر برسد در خانه هستید. همچنین به کمک حسگرها می توانید متوجه آلودگی محیط یا وجود سروصدا در منزل خود شوید.  با این حال، بسیاری از این نوآوری ها می توانند تاثیرات عمده ای در حریم خصوصی شخصی شما داشته باشند.

 

اینترنت اشیا در ایران

برخلاف بسیاری از کشورهای پیشرفته مثل چین، کره جنوبی یا آلمان، کشور ما در حوزه اینترنت اشیا هنوز جوان و نوپا است. در حال حاضر تمرکز اصلی اینترنت اشیا در ایران روی زیرساخت‌ها و آماده‌سازی بستر مناسب برای این تکنولوژی است. IOT در ایران از لحاظ کارایی فرق چندانی با سایر کشورها ندارد و در حوزه‌های سلامت، حمل و نقل، کشاورزی، کنترل محیط زیست، خانه‌های هوشمند و غیره استفاده می‌شود. با ورود سرمایه‌گذاران و تزریق سرمایه به این گرایش می‌توانیم آینده روشنی برای اینترنت اشیا در ایران متصور شویم.

 

مزایای اینترنت اشیا

قابلیت دسترسی به داده‌ها و اطلاعات در هر مکان و در هر زمان

بهبود ارتباط بین دستگاه‌های الکترونیکی متصل به یک‌دیگر

انتقال بسته‌های اطلاعاتی در یک شبکه‌ی يک‌پارچه‌ی متصل که باعث صرفه‌جویی در زمان و هزینه می‌شود.

با انجام امور به صورت خودکار، کیفیت کسب و کار و خدمات بهبود می‌یابد و نیاز به مداخله‌ی انسانی کم می‌شود.

 

معایب اینترنت اشیا

زمانی که تعداد وسیله‌های متصل به شبکه افزایش می‌یابد، به طور طبيعی حجم داده‌ها و اطلاعات در حال انتقال ميان ادوات IoT بیش‌تر می‌شود و موقعیت تحریک‌کننده‌تری برای هکرها و نفوذهای غيرقانونی و مخرب ایجاد می‌شود.

تعداد و فراوانی ادوات IoT باعث بروز مشکلات و چالش‌های مدیريتی و کاربری می‌شود.

رخ دادن یک مشکل در سیستم مبتنی بر اينترنت با زمينه‌ی انتشار خطا در شبکه مواجه است و ممکن است سایر دستگاه‌های متصل نیز دچار مشکل شوند.

از آن‌جا که روی‌کردهای متفاوتی برای پياده‌سازی سامانه‌های IoT وجود دارد و الزاما تمامی آن‌ها از استاندارد يک‌سانی استفاده نمی‌کنند، برقراری ارتباط بین ادوات و سامانه‌های گوناگون IoT يک چالش عملياتی‌ست.

در پایان IOT را باید به عنوان میلیاردها “شی” هوشمند و متصل به هم دید، در واقع IOT شامل تعامل و ارتباط ماشین‌های هوشمند با سایر ماشین‌ها، اشیاء، محیط و زیرساخت‌ها می‌باشد، به هر شی یک شناسه ID منحصر به فرد و همچنین یک IP تعلق می‌گیرد که بتواند داده‌ها را برای پایگاه داده مشخص شده ارسال کند.

در نتیجه حجم عظیمی از داده‌ها در حال تولید هستند که می‌توان با استفاده مفید از آنها، به اشیاء دستور داد یا آنها را کنترل کرد تا زندگی بشر آسان‌تر و ایمن‌تر شده و تاثیر کمتری بر محیط زیست بگذارد.

امروزه تقریبا هر کالایی که تولید می‌شود شامل یک پردازنده است که در درون آن تعبیه می‌شود(بطور معمول یک میکروکنترلر یا mcu) همراه با رابط‌های کاربری که می‌توانند قابلیت “برنامه‌ریزی” و “عملکرد فرمان دادن یا کنترل کردن ” را به شی اضافه کنند. براساس تحقیقات انجام شده انتظار می‌رود تا سال ۲۰۲۰، ۲۵ میلیارد دستگاه متصل به شبکه IOT به وجود آیند .

هدف نهایی پروژه های IOT این است که می‌توان با پردازش پیشرفته اینترنت اشیا  کارها را به طور خودکار و بدون دخالت انسان انجام دهیم .

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس با ما

با ما تماس بگیرید یا فرم زیر را پر کنید تا با شما تماس بگیریم. ما تلاش می کنیم در 24 روز در روزهای کاری به تمام سوالات پاسخ دهیم.